Maand: oktober 2017

Plant in de kijker: kweepeer

Plant in de kijker: kweepeer

Deze keer hebben we het over de vrucht van een plant. Kweepeer wordt ook wel kweeappel genoemd. Ze is verwant met de appel, peer en lijsterbes en behoren tot de kweepeerboom. Deze  boom maakt net zoals vele  fruitbomen deel uit van de rozenfamilie.

Alhoewel de vrucht al  duizenden jaren wordt gekweekt heeft ze nog steeds haar authentieke karakter van wilde vrucht behouden. De naam kweepeer komt van het Griekse woord Kydomalon. Malum is appel en Kydonia verwijst naar een stad op Kreta. Vandaar de appel van Kydonia. De vrucht komt uit de Kaukazus en werd in het Oude Griekenland reeds geteeld. In de Oudheid stond ze symbool voor liefde, geluk en vruchtbaarheid.

Als je kijkt naar de vrucht zie je dat ze meer het uitzicht heeft van een peer maar dan wel één van een dik formaat. De vrucht voelt een beetje ‘wollig aan. Wij wassen of vegen dat laagje er steeds af voor gebruik. In de 17de eeuw was dat laagje dons erg gegeerd. Gemengd met honing werd het gebruikt als haargroeimiddel.

Onder het laagje dons zit dan de schil met aan de buitenkant een waslaagje dat als je erover wrijft een heerlijk aroma vrijgeeft. Hier speelt dus de etherische olie die de vrucht bevat. De vrucht bevat erg veel pectine. Een middel dat vandaag geïsoleerd gebruikt wordt om jam in te dikken. Pectine is een onderdeel van de celwand van de plant en zorgt ervoor dat plantencellen aan elkaar gaan klitten.

Gebruik van de kweepeer

De kweepeer leent zich niet echt om zo uit het vuistje te eten. Het vruchtvlees blijft — ook al is de peer goed rijp — steeds houtachtig hard. Dankzij die houtachtige structuur kan de vrucht veel vocht vasthouden. Niettemin is ze wel een zeer dankbare vrucht om te verwerken. Ze wordt het meest gebruikt om er jam, gelei of marmelade mee te maken. Het woord marmelade is afkomstig van ‘marmelo’ wat staat voor ‘kweeperenjam’.

Naast de klassieke gelei kan je nog tal van andere zaken doen met kweepeer.

Je kan de vrucht schillen en in partjes snijden. Deze partjes kan je laten macereren in een mengsel van het sap van 2 citroenen,  1 theelepel gemalen kaneel, ¼ theelepel kruidnagel en een 1 theelepel ruwe rietsuiker gedurende 10-15 minuten. Dan bak je je de partjes in geklaarde boter. Je kan deze gebakken partjes nuttigen met bij voorbeeld  granola en een schepje natuuryoghurt. Maar ze smaken ook leker bij een pannenkoek. Of waarom niet gecombineerd met een stoofpotje van vlees. Zelfs ook bij een stukje halloumi komt deze eenvoudige bereiding tot zijn recht.

De schillen recupereer je om een likeur mee te maken.  Je stockeert ze in een bokaal van 500 ml inhoud en overgiet ze met bij voorbeeld wodka (alcohol van 40 graden). Dit mengels laat je gedurende zes weken macereren. Dan filter je het geheel en je voegt zo’n 150 tot 200 gram suiker toe aan het overgehouden vocht.  Dit laat je dan gedurende een maand of zes weken staan. Af en toe eens schudden. Nadien is de likeur klaar voor gebruik. Maar door hem nog wat te laten staan zal hij nog beter worden. Je bekomt een lekker digestiefje!

Met de pitten tenslotte maak je een gel om uitwendig te gebruiken tegen bij voorbeeld kloven of andere irritaties. Je overgiet de pitten met een laagje alcohol (type wodka) en lengt nog aan met klein beetje water. Na verloop van tijd zal het geheel een gel vormen door het hoge gehalte aan pectine die aanwezig is in de pitten. Denk er wel aan extracten van pitten zijn niet geschikt voor inwendig gebruik want in hoge dosissen zijn pitten van de kweepeer — en ook van de appel — giftig

Puur eten: pompoencake

Puur eten: pompoencake

Ingrediënten

  • 1 kleine groene pompoen
  • 120 gram amandelmeel
  • 20 gram kastanjemeel
  • 60 gram speltbloem (T75)
  • 3 eieren
  • 2 eetlepels olijfolie
  • 3 eetlepels kokosolie
  • 3 eetlepels ahornsiroop
  • Handvol pompoenpitten
  • Handvol rozijnen
  • Snuifje zout
  • 1 eetlepel natriumbicarbonaat
  • 1 theelepel kaneel

 

Werkwijze

Schil de pompoen, verwijder de pitten en snijd in blokjes. Stoof deze aan in de olijfolie. Voeg er een beetje water aan toe om het geheel niet te laten aanbakken. Laat 10 tot 15 minuten stoven op zacht vuur. Haal van het vuur en mix tot een puree.

Voeg alle droge ingrediënten bij elkaar: amandelmeel, kastanjemeel, speltbloem, zout, kaneel, natriumbicarbonaat en meng onder elkaar.

Voeg de eieren, kokosolie en de ahornsiroop toe aan de pompoenpuree. Meng goed door elkaar.

Meng droge en natte ingrediënten onder elkaar en voeg er tenslotte de pompoenpitten en rozijnen aan toe. Meng alles goed.

Doe het geheel in de met bakpapier beklede bakvorm en bak dit gedurende 50 minuten in een voorverwarmde oven op 160-180 graden. Controleer of de cake gaar is door er in te prikken met een tandenstoker.

Het Ortiga atelier

Verslag van het ontstaan van onze eigen werkplek

 

Geduld en wachten loont. We zijn eindelijk zover. De eigen werkplek van Ortiga is klaar om in gebruik te nemen.

Het begon eigenlijk allemaal in het voorjaar. Omdat ik dolgraag ook voedingsproduchten wou maken was ik op zoek naar een plaats om deze te vervaardigen. Omwille van voedselveiligheid kan dat niet in de eigen keuken. Het laatste wat ik wou is dat ik Kiah, onze hond, voortdurend tot de tuin zou moeten verbannen als ik aan mijn creaties wil werken. Bovendien is het beter om een scheiding te hebben tussen prive en werk. Oorspronkelijk dacht ik er aan om alles op een externe locatie te gaan vervaardigen. Maar al snel kwam ik tot de conclusie dat dit én niet evident was om een plaats in de buurt te vinden én ook helemaal niet praktisch was. Dus, thinking out of the box. Waarom niet onze zolder omvormen tot een werkplek? Die deed toch alleen maar dienst als opslagplaats van alsmaar meer rommel en overbodige spullen. Dus zo geschiedde.

Na heel wat opruimwerk, de zoektocht naar de juiste mensen om mij te helpen bij de verbouwingen en wat geduld uitoefenen was het zover. Op 17 juli 2017 zijn de werken aan het atelier officieel gestart.

We zijn nu 2.5 maand verder en onze zolder heeft een ware metamorfose ondergaan. Het is een prachtige werkplek geworden waar ik volledig mijn ding kan doen.

In de eerste plaats is het de werkplek om de Ortiga producten te maken. Zo is het atelier uitgerust met professionele werkelementen in RVS materiaal en met diverse keukentoestellen met als topper de Rofco oven om zuurdesembrood te kunnen maken.

Maar daarnaast is het ook een plek om tot rust te komen. Een leuke fauteuil, een boekenkast met kratjes, diverse planten en eigengemaakte hanglampen van de hand van Sarah van Nuniya. Het hoort er ook allemaal bij. Het hoeft ook niet allemaal nieuw te zijn. Zo heb ik een kast op de kop kunnen tikken van mijn buren en een massief houten tafel van een ex-collega. Ik hou er wel van om spullen te hergebruiken waar kan. Zeker en vast als het dan nog om pure materialen gaat. Voor mij geeft het een extra cachet aan het atelier.

Uiteraard is het evenzeer een plek om mensen te ontvangen. Hier kunnen diverse workshops, lezingen en zo meer plaats vinden. Weliswaar voor kleinere groepen maar dat geeft juist meer de mogelijkheid om meer met de mensen bezig te zijn en zo meer kwaliteit te bieden.

Binnenkort (verwacht wordt eind november) kan je op het atelier ook terecht om producten af te halen die via de webshop zijn aangekocht en worden we tevens afhaalpunt voor Linked Farm zodat Laurence haar afzetmarkt kan verruimen tot Merchtem. We doen niets liever dan werken met lokale producten en willen dus zeker en vast meewerken om die nog meer bekend te maken bij het grote publiek.